skip to Main Content
Menu

PTSS

PTSS

Tot het moment dat ik als facilitair manager in 2002 een nieuwe directeur kreeg ging mijn leven als een speer. De man bleek psychopaat te zijn en heeft mij direct als zijn prooi/slachtoffer uitgezocht. Wat hij over mij vertelde in de organisatie, bij mijn medewerkers en zijn bazen verdient geen herhaling. Ook niet wat hij op een gemene manier aan mij vertelde over zijn leidinggevenden en mijn medewerkers. Alles wat met de medewerkers opgebouwd was in jaren werd in enkele maanden afgebroken. Ik moest voor mijn gevoel de medewerkers tegen hem beschermen en wilde zeker niet tekortschieten als mens tegenover hen.

Ik ging nog harder/meer werken, werd nog vermoeider, en de gang naar mijn werk werd steeds moeilijker. Soms hoopte ik dat ik op weg naar mijn werk een ongeval zou krijgen, zodat ik de martelgang naar mijn nieuwe directeur niet meer hoefde te maken. Een enkele keer heb ik dat ongeval voorkomen door een snelle reactie. Ik durfde niet. In gedachten liet hij mij niet meer met rust. Thuis zat ik voor mij uit te staren, lag wakker in bed te woelen en te transpireren. Op het werk kreeg ik kippenvel en dook achter mijn bureau als ik zijn stem hoorde op afstand. Hij werd zo mijn psychologische ‘vijand’. Toen, tijdens het praten over mijn ‘vijand’ bij de huisarts, ben ik volledig ingestort, letterlijk en figuurlijk kapot gegaan aan wat de directeur mij had aangedaan. Ik had last van ‘bazenstress’ vertelde de huisarts mij later en verwees mij naar het boek ‘Overspannen door je baas’ van Rigo van der Meer.

Bij mijn re-integratie pogingen ben ik tegengewerkt door mijn werkgever. Ik werd als mens verguisd en uitgekotst, vals beschuldigd van fraude/diefstal, bedreigd, zonder weerwoord ontslagen en getreiterd op voor mij belangrijke momenten in het jaar (vakantietijd/Kerst/Nieuwjaar/verjaardag/etc.). Met deze ellende startte ook mijn nu jarenlange ervaring met (arbeid-) psychologen, psychiaters, Arbo/bedrijfsartsen, therapieën in soorten en maten, afkeuringtraject UWV-WAO 80% en 3 maanden opname bij het Centrum voor Psychisch Herstel (CPH).

Tijdens de opname bij het CPH leerde ik de kracht ontdekken van lotgenotencontact. Uit deze contacten werd duidelijk dat ‘delen’ met gelijkgestemden een helende, enthousiasmerende en (h)erkennende werking had. In diezelfde periode ben ik in contact gekomen met het Zelfhulp Netwerk
en heb mij daar voor ingezet. Deelname aan Kwartiermakergroep Herstelvisie bij reorganisatie van GGZ Oost-Brabant was voor mij zeer leerzaam. Al die jaren bleef ik in behandeling bij GGZ Oost Brabant en in 2006 werd ik voor 1 jaar deelnemer aan de therapiegroep Vermoeide Helden. Na dat jaar was ik ‘uitbehandeld’ en kreeg geen enkele therapie meer aangeboden.

Om een herstelvacuüm te vermijden ben ik samen met een collega vermoeide held een zelfhulpgroep gestart. Deze Zelfhulpgroep Vermoeide Helden/Heldinnen Regio Helmond (www.vermoeideheldengroep.nl) draait nu al ruim 6 jaar. Tijdens elke groepsbijeenkomst ervaar ik de positieve werking die praten met lotgenoten en uitwisselen van ervaringen, tips en trucs heeft op de deelnemers en mijzelf. Iedereen voert zelf de regie over wat hij/zij in de zelfhulpgroep deelt en welke tips/trucs hij/zij wenst te gebruiken in het eigen herstelproces. Afgelopen 12 jaren heb ik zo de kracht mogen/kunnen ontdekken van zelfhulp en lotgenotencontact in het herstelproces van mensen. Ik heb mij bekwaamd in organisatorische en ontwikkelingsaspecten van/voor zelfhulp. De cursus Werken Met Eigen Ervaring (WMEE), zoals gegeven door Stichting Door en Voor in Den Bosch (D&V) heb ik gevolgd. Aansluitend werd ik gevraagd deze WMEE-cursus te moderniseren en te herschrijven in samenspraak met de docent/coördinator van D&V. Ik heb daarmee de meerwaarde en kracht van zelfhulp in het herstelproces van mensen, dieper kunnen integreren in de opleiding voor ervaringsdeskundigen.

Zelfhulp werd onderdeel van mijn leven. Als lotgenoot/begeleider van zelfhulpgroepen, spelleider van Een Steekje Los, spelleider Eigenwijsspelonline.nl en door de contacten binnen ervaringsdeskundigenland (docentschap, coaching, intervisie, projecten, dromen, presentaties, film, publicaties etc.) leerde ik veel krachtige, bijzondere en gepassioneerde mensen kennen.

Zelfhulp, de kortste weg naar herstel.

Back To Top