Leonie over meerdere CVA’s, opnieuw leren leven en de kracht van haar omgeving
Een leven dat plotseling veranderde
Leonie is moeder van een zoon van 14 en heeft een lieve vriend, fijne ouders en goede vrienden om zich heen. Ze geeft niet snel op en werkte vijftien jaar als leidinggevende in de schoonmaak. In 2021 maakte ze de overstap naar de ouderenzorg, waar ze echt gelukkig werd. Ze zou zelfs via haar werkgever een opleiding gaan volgen. Totdat haar leven op 5 september 2021 volledig veranderde.
Die ochtend werd Leonie wakker en kon ze niet meer praten of lezen. Ze begreep niets meer van wat er om haar heen gebeurde. In het ziekenhuis bleek dat ze zes bloedproppen in haar hoofd had: een CVA, verspreid over haar hele hoofd. Na een week mocht ze naar huis, maar 25 dagen later kreeg ze opnieuw een CVA. Daarna volgde nog een TIA. De artsen waren ondertussen dringend op zoek naar een oorzaak.
Op zoek naar een oorzaak
Na verschillende onderzoeken kwam Leonie uiteindelijk terecht bij het MUMC+. Daar ontdekten artsen dat de zogenaamde aderontstekingen die na bloedafnames en infusen ontstonden, in werkelijkheid tromboses waren. Soms waren die wel elf centimeter groot. Na meerdere tromboses werd zelfs onderzocht of er sprake kon zijn van kanker.
Uiteindelijk werd de oorzaak gevonden: een ernstig tekort aan foliumzuur en vitamine B12 had geleid tot vergrote bloedcellen en daarmee tot de CVA’s en tromboses. Achteraf realiseerde Leonie zich dat ze al sinds haar 22e met tekorten kampte en daarvoor injecties kreeg. Zodra ze zich beter voelde, stopte ze daar echter regelmatig mee. “Als ik toen had geweten wat er kon gebeuren, had ik dat nooit gestopt.”
Rouwen om haar oude ik
Het eerste jaar stond vooral in het teken van overleven. Daarna kwam het besef van wat er allemaal veranderd was. Op 41-jarige leeftijd moest Leonie opnieuw leren hoe ze dingen moest doen en kon ze in het begin zelfs niet voor haar eigen zoon zorgen.
“Je rouwt eigenlijk om je oude ik.”
Die periode was zwaar. Na de revalidatie viel ze bovendien in een gat. Het waren haar zoon, ouders, vriend en een paar goede vriendinnen die haar hielpen om verder te komen. Ook haar ergotherapeut, fysiotherapeut en huisarts waren belangrijk voor haar herstel.
Een nieuwe balans
Inmiddels heeft Leonie opnieuw een ritme gevonden. Ze zit in de IVA (Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten), maar doet twee keer per week vrijwilligerswerk, helpt haar ouders waar ze kan en probeert er voor haar zoon te zijn. Ze is trots op wat ze weer kan én op de mensen om haar heen. “Zij hebben soms nog eerder in de gaten dat ik overprikkeld ben dan ikzelf.”
Denk aan jezelf
Leonie heeft haar oude leven niet teruggekregen. Ze heeft wel geleerd om opnieuw te kijken naar wat wél kan en om een nieuwe versie van zichzelf te ontdekken. Haar belangrijkste boodschap aan anderen die iets vergelijkbaars meemaken is daarom: denk aan jezelf, neem je rust en soms mag je best egoïstisch zijn.
Juist in een periode waarin je veel zelf moet leren en ontdekken, kunnen mensen om je heen een belangrijke steun zijn. Je hoeft het niet alleen te doen.
