skip to Main Content

Partner van

Naasten / betrokkenen; partner, ouder, kind, familie, dierbaren, mantelzorger, werkgever, etc.

Deze pagina kan aan ieder ander onderwerp worden gekoppeld dat je maar kunt bedenken. Als iemand wordt geconfronteerd met een ziekte, probleem of wat dan ook, dan staat hij of zij daar nooit alleen in. Er zijn altijd mensen om iemand heen die er (ongevraagd) ook mee te maken krijgen. Meestal levert dit onverwachte situaties op die om veel begrip en flexibiliteit vragen en die ook vaak diep ingrijpen in iemand anders normale leven.

Voor de ‘omstanders’ is de veranderde situatie vaak nog veel moeilijker te begrijpen dan voor degene die het eigenlijk betreft, of om wie het gaat. Er gebeuren vaak onverwachte en onvoorspelbare dingen. Dat levert ook vaak ongemakkelijke en onmachtige situaties op en dat vraagt dan weer om snel juiste keuzes te maken op onderwerpen waar je eigenlijk helemaal niet in thuis bent.

Als ‘naaste’ vervul je veel verschillende rollen, zoals die van zorgverlener, observator, informant en vertegenwoordiger van de patiënt. En dat doe je naast de rol die je al hebt als partner, kind, familielid, dierbare of bekende.

Naasten doorlopen een eigen traject van onzekerheid, schuldgevoel, angst, verdriet en rouw. Daarom is het zo belangrijk dat een zorgverlener of behandelaar naasten (of het systeem rondom de ‘cliënt’) vanaf het begin gelijkwaardig betrekt in het gehele proces. Dat betekent naasten direct uitnodigen, voorzien van informatie, uitleg, samenwerking zoeken en met hen evalueren om te komen tot een goed verloop van het gehele proces en uiteindelijk tot een goed resultaat.
Belangrijk hierbij is dat zorgverleners communiceren met naasten in begrijpelijke taal.

Het belang van deze gelijkwaardige samenwerking met naasten wordt gelukkig steeds meer gezien en toegepast. Laatste jaren is steeds meer aandacht voor het triadisch werken.

Triadisch werken

triadisch werkenTriadisch werken is zorgen voor een directe open relatie tussen cliënt, hulpverlener en familie. Praten met elkaar, in plaats van over elkaar om gezamenlijk tot oplossingen te komen die goed zijn voor iedereen.

Dit is zowel in het belang van de betrokken cliënten en de betrokken familieleden als in het belang van de – kwaliteit van de – zorg. Bijvoorbeeld door in het behandelplan afspraken te maken over de ondersteunende taken die familieleden wel en niet op zich nemen.

Back To Top