skip to Main Content

Mantelzorg/dementie

Zorg die je voor minstens 8 uur per week, vrijwillig en onbetaald, langdurig en/of intensief voor tenminste 3 maanden, geeft aan iemand in je directe omgeving met een gezondheidsbeperking. Zeker voor huisgenoten geldt dat mantelzorg meer is dan de zorg die je als gebruikelijk aan elkaar geeft.

Het geven van mantelzorg wordt vaak gezien als iets vanzelfsprekends. Er is vaak geen keus. Een kind blijkt gehandicapt, een vader gaat dementeren, een partner krijgt een chronische ziekte, een vriend krijgt een hersenbloeding of een buurvrouw wordt slecht ter been. Het kan iedereen overkomen. Het is heel normaal om een ander een handje te helpen en het geeft vaak veel voldoening. Maar wanneer de zorg intensief en langdurig is, kan het erg zwaar worden. En kan ook veel invloed hebben op je eigen leven. Het combineren van mantelzorg met een baan, de zorg voor andere familieleden, opvoeding van kinderen of vrijetijdsbesteding blijkt vaak lastig te zijn.

Mantelzorg en psychische aandoening: net even anders

Naast betrokkenen van mensen met een psychische aandoening herkennen zich niet altijd in de term mantelzorger. Toch vertoont de zorg die zij bieden veel overeenkomsten met andere mantelzorg: bieden van emotionele steun, toezicht houden op medicijngebruik, huishoudelijke hulp of hulp bij het nakomen van verplichtingen als werknemer of ouder. Wat het anders maakt zijn:

  • Schuldgevoelens: mantelzorgers kunnen zich mede verantwoordelijk voelen voor het ontstaan van de aandoening.
  • Stigma: over een psychische aandoening praat je moeilijk met anderen. Daarom staan deze mantelzorgers er vaker alleen voor en dat vergroot hun kans op overbelasting.
  • Veranderingen in gedrag en relaties: als gevolg van de aandoening kan iemand zich anders gaan gedragen (zich terugtrekken, ageren, zichzelf verwaarlozen). Dit bemoeilijkt de relaties met anderen.
  • Juridische bescherming van de patiënt: behandeling en opname zijn in principe alleen mogelijk wanneer de patiënt hiermee instemt. Daardoor komt er soms meer zorg terecht bij de mantelzorger dan deze wil of kan geven.
  • Onvoorspelbaarheid: vanwege de onvoorspelbaarheid in het beloop van psychische aandoeningen blijft in ‘goede periodes’ de angst voor terugval bestaan. En dat geeft druk.
Back To Top