Hulp van lotgenoten bij Corona
skip to Main Content

Ervaringsverhaal

Het verhaal van Jan
Jan uit Doetinchem rookte gedurende 48 jaar lang zware shag. In het begin zorgde dit voor geen problemen. “Iedereen deed het dus waarom ik niet?” Echter kreeg hij later last van erge hoestaanvallen. Zo erg dat de buren er wakker van werden.
Als Jan op een dag tijdens het klussen geen 5 kilo meer kan optillen, stopt hij acuut met roken, binnen één week. Een half jaar later, in augustus 2003, krijgt Jan na een dubbele longontsteking te horen dat hij COPD heeft. Zijn longcapaciteit was nog maar 39%.

Interview met Jan
Wat hieronder volgt is een kort interview met Jan.

Waarom ben je begonnen met roken?
Ik rookte reeds stiekem toen ik twaalf jaar was, Ik raapte letterlijk de peuken van de straat op. Toen ik 14 was haalde ik mijn diploma van de vakschool voor machinebankwerker.
Ik ging werken en kreeg van mijn moeder toestemming om te roken. Een feest was dat, ik hoorde eindelijk bij de volwassenen.

Hoe voelde je je toen je de diagnose kreeg?
Ik was toen ik de diagnose kreeg reeds erg ziek. Toen de longarts me vertelde dat het geen kanker was, was ik in het begin heel erg opgelucht. Hij vertelde me dat ik COPD had en dat ze er alles aan zouden doen om me zo mobiel mogelijk te houden. Nu ik erop terug kijk, ben ik helemaal niet tevreden meer over deze uitslag. Nu weet ik wat het is om ongeneeslijk ziek te zijn. Om voor de rest van je leven verbonden te zijn aan een zuurstofslang. Een soort navelstreng waar je niet meer vanaf komt.

Hoe is je leven verandert?
Ik moest extra zuurstof gebruiken en ik kreeg een scootmobiel. Ook moet ik longrevalidatie doen. Eerst zag ik dit totaal niet zitten, maar het contact met lotgenoten doet me veel deugd.
Wat vroeger voor de hand lag is nu niet meer vanzelfsprekend. Alles duurt gewoon langer, ik moet heel vaak uitrusten. Verder dan 25 meter aan één stuk wandelen kan ik niet, ik krijg het dan erg benauwd. Me aankleden en zelfs mezelf wassen is een echte uitdaging geworden.

Ook kan ik niet meer buitenkomen zonder mijn scootmobiel en zuurstof. Dit zorgt wel eens voor bekijks ja, maar ik heb het ervoor over. Ik geniet er nu echt van dat ik nog kan buitenkomen.

Waarom wil je je verhaal met ons delen?
Het laatste wat ik zoek is medelijden. Ik wil gewoon dat mensen weten welke vreselijke uitwerkingen roken op je gezondheid kan hebben.
Ook hoop ik dat ik misschien een stok achter de deur kan zijn voor mensen die problemen hebben om te stoppen met roken. Mocht er ook maar één iemand stoppen met roken door mijn verhaal, dan ben ik al een tevreden mens.

Back To Top
X